خانه / مذهبی / احکام و مسائل شرعی / گفته می‌شود بر مرد واجب است که هر چهار ماه، حداقل یک رابطه جنسی با همسرش داشته باشد. آیا این مقدار برای برطرف کردن نیاز زن کافی است؟!

گفته می‌شود بر مرد واجب است که هر چهار ماه، حداقل یک رابطه جنسی با همسرش داشته باشد. آیا این مقدار برای برطرف کردن نیاز زن کافی است؟!

گفته می‌شود بر مرد واجب است که هر چهار ماه، حداقل یک رابطه جنسی با همسرش داشته باشد. آیا این مقدار برای برطرف کردن نیاز زن کافی است؟!

آمیزش, جماع, چهار ماه, رابطه جنسی, زن و شوهر

 

خلاصه پرسش

گفته می‌شود بر مرد واجب است که هر چهار ماه، حداقل یک رابطه جنسی با همسرش داشته باشد. آیا این مقدار برای برطرف کردن نیاز زن کافی است؟!

پرسش

چرا اسلام برای مرد وجوبی درباره رابطه جنسی با همسرش قرار نداده است؟ چه هم‌خوابی و چه اصل رابطه جنسی. (مسلماً چهار ماه یکبار زن را تأمین نمی‌کند). حال اگر مرد نخواهد خود را هماهنگ کند، مگر به این آسانی است که زن طلاق بگیرد، متشکرم.

پاسخ اجمالی

یک ارتباط در چهار ماه، حکم اولی در این موضوع است، ولی اگر زن به جهت تأخیر در رابطه زناشویی به فساد بیفتد، بسیاری از فقها معتقدند که به لحاظ شرعی بر مرد واجب است تا نیازهای جنسی همسرش را تأمین کرده و یا در صورت درخواست زن، او را طلاق دهد. مناسب است در این‌باره به دیدگاه برخی فقها اشاره ‌شود: روایتی که در این‌باره وجود دارد، حداکثر زمان مجاز ترک آمیزش را براى شوهرى که عذرى دارد بیان مى‏‌کند، و الّا جایز بودن ترک آمیزش تا چهار ماه، شامل کسى که عذر ندارد و مى‏‌خواهد زن را آزار دهد نمى‌‏شود. به نظر مى‌‏رسد آن چهار ماهى که در روایت ذکر شده است، مفهوم ندارد؛ چون موضوع آن در مورد شخص مصیبت‏زده‌‏اى است که قصد اضرار به زن را هم نداشته، ولى چون این مشکل را داشت، حضرت مى‏‌فرمایند این شخص حداکثر تأخیرى که مى‏‌تواند در مباشرت [آمیزش] بیندازد، چهار ماه است، بر این اساس از چنین روایتی، استفاده نمى‏‌شود که همه مردان مى‏‌توانند ارتباط جنسی با همسرشان را تا چهار ماه تأخیر انداخته و بدون هیچ دلیل موجهى، زنی که خواهان روابط بیشتر است را آزار دهند. (در روایت کلمه اضرار آمده است)؛ چون شارع مصالح و مفاسد را بر روى هم ملاحظه نموده است. به عبارت دیگر در این روایت، سه عامل «حیثیت مرد»، «وارد شدن مصیبت به او» و «نیاز زن» ملاحظه شده و با ملاحظه هر سه عامل اعلام شده که حداکثر تا چهار ماه مى‏‌توان همبستری را به تأخیر انداخت، به همین دلیل، از چنین روایتی برداشت نمی­‌شود که هر شخص دیگرى نیز مى‌‏تواند بدون در نظر گرفتن نیاز زن، همبستری را تا چهار ماه به تأخیر بیندازد.[۱] بر این اساس، اگر زن به خاطر میل و شهوت زیاد نمی‌تواند تا چهار ماه صبر کند و (وضعیتش) طورى است که اگر شوهرش با او نزدیکى نکند، دچار گناه مى‌‏شود، احتیاط این است که شوهرش با او آمیزش داشته و یا آن‌که او را طلاق داده و راهش را باز کند.[۲] و نیز «بر شوهر واجب است که با زنِ گرم مزاجش در کمتر از چهار ماه هم نزدیکى کند تا او را از واقع شدن در معصیت حفظ نموده و راه گناه را بر او ببندد».[۳] نظر دیگر آن است که «چنانچه به علت همبستر نشدن با همسر خود، ترس افتادن وى را در گناه داشته باشد، به احتیاط واجب باید مبادرت به آمیزش نماید».[۴] فقهای دیگری نیز دیدگاهی مانند آنچه گفته شد دارند.[۵] البته بیان این نکته نیز لازم است که در صورت تخلف شوهر، زن نباید رفتار ناپسند شوهر را، مجوزی برای کشیده­ شدن خود به انحراف ارزیابی نموده و در مسیرهای غیر اخلاقی گام بردارد، چون به دستور قرآن، اشخاصی که به هر دلیل، امکان برقراری یک رابطه جنسی سالم را ندارند، باید تا فراهم شدن زمینه­‌های آن، عفت پیشه نمایند.[۶] و از طرفی با مطالعه این کتاب آسمانی، به دو بانوی عفیف و با ­ایمان برخورد می­‌نماییم که به عنوان الگویی برای تمام مسلمانان؛ چه مرد و چه زن؛ معرفی شده­‌اند! یکی از آنها آسیه همسر فرعون؛ پادشاه بی‌­ایمان و ستمگر مصر؛ بوده که با تحمل تمام دشواری­‌ها، در نهایت به شهادت رسید[۷] و دیگری حضرت مریم بانوی مجردی که به دلیل رعایت عفت و پاک‌دامنی، به مرحله‌­ای از پیشرفت دست یافت که خود او و فرزندش به عنوان نشانه‌­ای از نشانه­‌های خدا به بشریت معرفی شدند.[۸] بر همین اساس؛ و با توجه به شخصیت مستقل زنان؛ می‌­توان نتیجه گرفت که مجرد بودن و یا زندگی با مردان گناه‌کار و بی‌ایمانی که حقوق همسرانشان را رعایت نمی‌کنند، نباید به پاک‌دامنی بانوان آسیبی رسانده و آنان را از ارتباط با خدا بازدارد. مسلم است که آنان، اجر و پاداش خود را از خدای عدالت‌­پیشه دریافت خواهند نمود و مردانی که موجب قرار گرفتن ایشان در چنین تنگناهایی شده‌­اند به سزای اعمال خود خواهند رسید.[۹] امّا این‌که مرد در صورت تخلف، به آسانی همسرش را طلاق نمی‌دهد، زن می‌تواند با رجوع به دادگاه خانواده و ادعای عسر و حرج در این موضوع، از مرد شکایت کند تا دادگاه نسبت به این موضوع رسیدگی نماید.

  اگر خانم ادعا کند که با شوهرش همبستر نشده، می توان به حرف او اعتماد کرد یا باید ثابت شود؟

 

[۱]. شبیرى زنجانى، سید موسى، کتاب نکاح، ج ۵، ص ۱۴۸۳٫
[۲]. طباطبائى یزدى، سید محمّدکاظم، عروه‏الوثقى، ج ۲، ص ۸۱۰؛ مرعشى نجفى، سید شهاب‏الدین، منهاج‏المؤمنین، ج ۲، ص ۲۰۸٫
[۳]. خوئى، سیدابوالقاسم، موسوعه الامام‏الخوئى، ج ۳۲، ص ۱۲۲٫
[۴]. استفتاء از دفتر ایشان در قم.
[۵]. مکارم شیرازى، ناصر، رساله توضیح‌ ‏المسائل، ص ۳۹۹٫ البته طبق استفتائى که از دفتر ایشان شد به همین مضمون پاسخ دریافت کردیم: «در صورتى که همسر ممکن است به گناه بیفتد احتیاط واجب آن است که به خواسته او عمل کند» دفتر آیت‏اللّه مکارم شیرازى، بخش استفتائات؛ دفتر آیت‏اللّه صافى، بخش استفتائات، شماره اتوماتیک: ۵۷۲۹۳، شماره دفترى ۳/۸۹/۲۴۴، کد ۱٫ با توجه به اینکه ایشان از عبارت «توصیه مى‌‏شود» در پاسخ استفاده نموده‌‏اند احساس مى‏‌شود که این مسئله را واجب نمى‌‏دانند؛ سامانه نشریات مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی.
[۶]. نور، ۳۳٫
[۷]. تحریم، ۱۱ «و ضرب الله مثلا للذین آمنوا امرأه فرعون …».
[۸]. تحریم ۱۲؛ انبیاء ۹۱٫
[۹]. برگرفته از پاسخ نمایه ۳۱۸۱ (حق طلاق برای زن در صورت همخوابی نداشتن مرد).

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *