خانه / اشعار و مدایح / زبده الاشعار / ساقی بیار باده که می در سبو کنم

ساقی بیار باده که می در سبو کنم

مدح و میلادیه حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام

حاج افشین بابک اردبیلی

ساقی بیار باده که می در سبو کنم
بهر نماز عشق از آن می وضو کنم

یک بوسه از لب حسن افطار حیدر است
گوید دهن ز لعل حسن مشکبو کنم

از روی شوق سجده زند ماه آسمان
با ماه فاطمه اگرش روبرو کنم

ای شاه ملک حسن از آن زلف پر شکن
تاری بده که زخم دلم را رفو کنم

یا مجتبی به پهلوی زخمی مادرت
من عیدیانه خاک بقیع آرزو کنم

بعد از نماز صبح که خواندیم در حرم
آیم بقیع و با تو کمی گفتگو کنم

بردار سر زخاک و بگو جان فاطمه
آن قبر گمشده ز کجا جستجو کنم

عبدی گناهکارم و شرمنده و ذلیل
کز درگه شما طلب آبرو کنم

«بابک» ز خوی حُسن حَسن جرعه نوش شد
کاین بحر اعظم است کجا در گلو کنم

 حسنیه_میلادیه حسنیه
 ساقی_بیار_باده_که_می_در_سبو_کنم
 بابک_اردبیلی
 فارسی

  ای دل دل آچ خدای کریمون ثناسینا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *